|
Bijgewerkt op: 26/02/08,
Busvervoer en
stakingen
Paramaribo - Het blijft een brevet van onvermogen
voor onze overheid op het stuk van busvervoer in het land.
Na een staakt-het-vuren bij de vorige staking was de stand
SRD 1,15, een overbruggingstarief voor een busrit binnen
Paramaribo. Wij zien nu dat het tarief echt niet genoeg is
voor de bushouders dat volgens hun calculatie SRD 1,64 moet
bedragen. De PLO heeft een calculatie ingeleverd met
onderbouwde zaken. Deze blijkt op TCT in twijfel te zijn
getrokken. Prijscalculaties zijn ook niet de sterkste kant
van TCT. Je mag je wel afvragen of prijzen vaststellen nog
van deze tijd is. Natuurlijk moet je de allerarmsten
behoeden voor willekeur.
Maar nog altijd geldt dat men marktconform de prijzen
moet gaan betalen. Suriname kent een duaal
busvervoersorganisatie: een particuliere lijn en een lijn
die door de overheid wordt gesubsidieerd. Voor de NVB
(Nationaal Vervoerbedrijf) heeft men lage tarieven. Daar mag
de beperkt draagkrachtige mee gaan rijden. De particuliere
busorganisaties doen ons geloven dat zij echt particulier
zijn. Dat is in de praktijk helaas niet zo. De overheid
bepaalt de hoogte van de tarieven en oefent druk uit via een
stelsel van vergunningen op de verschillende buslijnen. Nu
zien wij dat de overheid de vergunningen blijft uitgeven en
ook nog ondoelmatig.
Veelal worden patronagefiguren in de gelegenheid gesteld
voor een vergunning op een buslijn. Nu zien wij dat op de
lucratieve lijnen men graag een busvergunning wil hebben. De
KKF heeft twee jaar geleden een onderzoek gedaan naar
vergunningen voor de bussen. Met deze informatie is bitter
weinig gedaan en wij rotzooien verder. Het bestand van
bushouders lijdt een zwaar bestaan. Maar niet elke chauffeur
is ook eigenaar van zijn/haar bus. Er zijn zetbazen, en
zelfs zijn er topambtenaren die busvergunningen bezitten en
anderen uitbuiten. Nu zien wij dat veel buschauffeurs
armoede lijden want zij moeten de schulden aflossen en zij
krijgen slechts SRD 1,25 of zoals wij horen zelfs minder in
handen.
Wij hebben eerder op gewezen dat het vraagstuk van het
openbare vervoer een fundamentele studie verdient. Nog veel
mensen zijn afhankelijk van openbaar vervoer, vooral onze
jongeren. Blijven wij zo door rotzooien dan doen wij onze
jeugd veel schade aan. Men moet naar school en andere
burgers moeten aan het werk. Deze doelgroepen zijn steeds de
dupe, niet slechts door de bushouders, maar ook door de
regering. Nu dreigt er weer een staking, want naar alle
waarschijnlijkheid liggen de plannen van de overheid niet in
de eisen van de PLO. Binnen de bushoudersgroep bestaat er
ook geen eenheid. Er zijn twee bonden die elkaar bestrijden.
De PLO schijnt de grootste actieve groep te zijn.
Men zal de komende dagen weer gaan mobiliseren onder de
buschauffeurs. Men heeft al aangegeven dat men niet akkoord
gaat met SRD 1,25, want men was met TCT overeengekomen SRD
1,30. Bovendien verwerpt de RvM de eis van stopzetting van
de afgifte van nog meer busvergunningen. Verder is er een
aantal technische zaken die ook mee zijn genomen (aanschaf
busonderdelen en banden). Na dit alles vragen wij ons af
waarom de regering zo slecht omgaat met de belangen van het
volk. Wanneer je je niet duurzaam inzet om een goede
oplossing (voor lange tijd) dan blijven wij water naar zee
dragen. Moeten de burgers de dupe worden van twee tot drie
weken weer geen vervoer? Is dit wat onze regering wil?
Natuurlijk hebben de bushouders en buschauffeurs ook een eigen
verantwoordelijkheid om goed om te gaan met de belangen van
ons volk. De bushouders hebben een krachtige tool in handen
om hun eisen bij te sturen. De regering moet weten dat men
heel gericht een bedrag van SRD 1,30 of meer kan afdwingen
door gewoon het openbaar vervoer lam te leggen. De NVB is
gewoon niet in staat aan de grote vraag van het volk te
voldoen. Wij kunnen slechts een beroep doen op alle actoren
om verstandig om te gaan met de belangen van de schoolgaande
jeugd en de werkende klasse. Suriname zit niet te wachten op
de lamlegging van het openbare vervoer.
|
