|
Bijgewerkt op: 25/02/08,
Showprojecten of
ontwikkelingsprojecten ?
Paramaribo - Afgelopen week heeft de regering de
Chinese relatie in Suriname flink aangehaald. Dit middels
het tekenen van een langdurig contract voor kilometers
asfalt. Dat Suriname moet investeren in infrastructuur is
een gegeven. Echter de wijze waarop dit gaat verdient enige
analyse. In 1996 maakte de regering Wijdenbosh er werk van
om de Chinese kennis binnen te halen om onze slechte wegen
te verbeteren. Er is toen veel gezegd en beschuldigd. Nu
denkt men anders en men wil dat de Chinezen verder aan de
slag gaan. Afgelopen week zagen wij onze regeringsleiding
een nieuwe deal sluiten met de China Export Import Bank
(EXIM) voor ondertussen het derde asfalteringsproject door
Dalian.
Het is de vraag hoe ‘schoon’ het geld is dat beschikbaar wordt
gesteld. De reputatie van de Chinezen is bepaald niet om
over naar huis te schrijven. Om maar te zwijgen over de
voorwaarden waaronder de regering heeft getekend. Het volk
krijgt slechts te maken met rituelen van de ondertekening
van contracten. Heeft een journalist wel de onderliggende
stukken wel onder ogen gezien? Is het volk van de details op
de hoogte. Hoe zit het bijvoorbeeld met de eigen bijdrage
van de staat. En, zo ja hoe denkt de regering deze bijdrage
zeker te stellen? Men gaat een kleine 500 km asfalt leveren
in verschillende districten. Wat opvalt dat eindelijk de
districten Brokopondo en Sipaliwini erbij zijn.
Dit project riekt naar politieke achterban showprojecten om
ten tijde van de verkiezingen van 2010 te vertellen dat de
regering prestaties heeft geleverd. Het zijn vooral
prestigieuze projecten van onze politieke leiders. Bovendien
mist het project een duurzame kijk op zaken. Van onze
regering zou je mogen verwachten dat zij werkt aan een plan
waarbij Surinamers in staat zijn om zelf te zorgen voor de
aanleg, onderhoud en asfaltering van wegen. Wat hebben wij
aan Dalian al die afgelopen jaren? Los van het gegeven dat
vele straten en wegen nog steeds slecht zijn ondanks een
laagje asfalt, zien wij dat er nog steeds geen goede
evaluatie is gemaakt van de kwaliteit van het geleverde
werk. Wij moeten zelf capaciteit opbouwen middels het kweken
van specialisten om het werk te doen in Suriname.
Kijken wij naar bepaalde straten dan zien wij om de twee
maanden lapwerk, waarbij gaten worden dichtgemaakt op een
goedkope manier om vervolgens na een maand vervolgens weer
open te gaan. Dit levert heel veel ergernis voor de
weggebruikers. Zelfs de verkeersveiligheid loopt gevaar. Het
ministerie van Openbare Werken is niet in staat geweest
capaciteit op te bouwen voor het onderhoudsprogramma voor
wegen. Een andere vraag is of ontwikkeling zomaar komt met
een geasfalteerde weg. Je kunt wegen en transport verbeteren
, maar het gaat ook om plannen om de gebieden die langs de
weg tot ontwikkeling te brengen. Men gebruikt steeds mooie
woorden aan toerisme , maar in de praktijk gebeurt er
weinig.
Het kan niet anders dan dat men andere bedoelingen heeft.
Wegen asfalteren, mooie praatjes over ontwikkeling van de
achtergestelde gebieden. Het echte verhaal is een
politiekelectoraal beleid. De stemmen van de districten in
het binnenland zijn belangrijk voor de regerende partijen
NPS en A Combinatie. Vooral de NPS moet weten dat zij steeds
kansloos wordt in het binnenland. De A Combinatie zal bij de
komende verkiezingen veel meer zetels binnen halen dan nu
het geval is. Dit is een doorn in het oog van de NPS. Daarom
wil men bij de aanstaande verkiezingen er alles aan doen om
zichtbaar te laten maken dat men eindelijk voor de bewoners
van het binnenland iets doet.
|
