|
Banner pagina
Lees uw horoscoop online. [Meer]
|
Bijgewerkt op: 23/02/08,
Om de
geloofwaardigheid van de politiek
Paramaribo - Er is nu een stevige discussie
losgekomen in onze samenleving over het
‘zakkenvullensyndroom’ van onze politici bij de volgende
loonronde. Waar juist de groep (ambtenaren en
seniorenburgers) die het het hardst nodig heeft, in
aanmerking moest komen, zien wij tot verbazing van de
burgerij weer dat de verkeerde doelgroep in de spotlight
komt. Opzet in het spel? Voor politiek onvermogen betaalt
Suriname een hoge prijs. Sommigen stellen zich de
indringende vraag waarom men voor het zo weinig presteren nu
zoveel moet krijgen. Wat de bevolking vooral stoort zijn de
schandalige hoge lonen die de heren politici binnenkrijgen
voor een job die soms ook uitgevoerd kan worden door een
getrainde buffel. SRD 11.000 bruto per maand voor de
volksvertegenwoordiger en dat voor 16 uur aanwezigheid per
week, dat is ruwweg SRD 750 per uur.
We hebben gezocht achter andere cijfers van andere instanties,
als iemand deze bedragen kent, waar de verdiensten
ongetwijfeld ook veel te hoog liggen. Hoe kunnen onze
politici nu geloofwaardig zijn? Hoe kan bijvoorbeeld een
minister TCT beslissingen nemen in verband met files als zij
zelf in een dikke uitgebouwde Prado met chauffeur rijdt en
in een sjiek buurt woont. Wij hebben het hier over de
mentaliteit van alle partijen, ook de partijen die altijd
roepen dat ze voor de wensen van de burger opkomen. Als die
politici hun eigen uitspraken serieus zouden nemen, waarom
heeft dan nog geen enkele volksvertegenwoordiger ooit geëist
om deze lonen omlaag te halen? Makkelijk praten “opkomen
voor Jan Modaal’ als jezelf 5 maal verdient als Jan Modaal.
Ons maakt men niet wijs dat de heren politici het niet voor
het geld doen. Politiek zou een roeping moeten zijn, geen
lokroep van het geld. Waarom geen uurlonen?
Betaal verdorie de DNA-leden per aanwezigheid, het zal rap vol
zitten in DNA. Of doen wij nu aan de financiering van
politieke partijen. Ons komt ter ore dat elke politicus die
een mandaat bekleedt, een overeenkomst heeft met zijn partij
waarbij hij een bepaald bedrag van zijn ‘politieke wedde’
moet storten in de partijkas. Voor zover wij weten geeft een
politiek mandaat geen recht op een pensioen, tenzij je
tenminste vijf jaar hebt uitgediend; akkoord. Sommige
politici zijn hun ambt niet waardig maar weet dan wel dat er
nog idealisten zijn die er nog in geloven. De waarheid mag
ook gezegd worden, denkt men. Misschien is de verplichte
aanwezigheid wel niet voldoende, maar moeten de
parlementsleden eens beoordeeld worden op hun efficiëntie en
vakbekwaamheid zoals men met de ambtenaren wil doen.
Men heeft gelijk: politici verdienen veel te veel, kunnen
zichzelf opslag geven zonder verantwoording te moeten
afleggen. Maar trekken wel de broekriem aan bij de gewone
burger. Er komen bovenop hun loon nog allerlei vergoedingen,
zitpenningen en belastingen zijn maar voor een gedeelte aan
de heren en dames besteed. Als de ministers en DNA-leden een
heel pak minder zouden gaan verdienen, dan zouden er
misschien meer idealisten aan het beleid deelnemen in plaats
van zakkenvullers. Want wij denken dat de meeste politici
hun carrière starten omdat ze goede bedoelingen hebben en
goede dingen wensen te realiseren. Maar wanneer ze hogerop
klimmen, blijft hen alleen de keuze over of meedraaien in
dat politiekspelletje (en hun idealen inslikken) of hun rijk
betaalde post te verlaten.
De hoogte van het loon van politici lijkt ons een dilemma. Het
is al jaren een punt van discussie. Zoals het nu is, komt
dit over als (veel) te hoog. Ook het feit dat ze, zoals de
pastoors, steeds eerst zichzelf zegenen met opslag en
belastingvoordelen komt ongeloofwaardig over wanneer dan van
de gewone burger steeds maar besparingen onder allerlei
vormen worden geëist.
De vraag is anderzijds wat er gaat gebeuren wanneer hun
‘verloning’ slecht zou zijn. Denken wij niet dat de drang om
zich corrupt op te stellen nog veel groter zou zijn? Wie
niet veel verdient, komt vlugger in de verleiding om tegen
vergoeding hand en spandiensten te verrichten. Met een laag
inkomen verlaagt waarschijnlijk ook die drempel. In elk
geval is het laatste woord over deze zaak niet gesproken.Wat
wij wel te horen krijgen, is dat de zogenaamde hoge ambten
best wat meer mogen gaan verdienen.We hebben ondertussen
gezien wie het hardst roepen en inmiddels om een openbaar
debat hebben gevraagd in DNA.
|
