|
Banner pagina
Lees uw horoscoop online. [Meer]
|
Bijgewerkt op: 15/02/08,
Bijsluiter grote
noodzaak bij verstrekking van medicamenten
Paramaribo - Het is altijd nodig een bijsluiter
te hebben bij medicijnen. Het is geen gewoonte in Suriname
om te eisen dat medicamenten een bijsluiter hebben. Dat moet
nu echt gaan veranderen. Veel geneesmiddelen op de
Surinaamse markt komen uit verschillende landen. Heel veel
medicamenten komen op de niet reguliere wijze in handen van
burgers en dat is een gevaarlijke zaak als het in handen
komt van burgers die ook de bijsluiter missen of omdat de
bijsluiter in een andere taal is geschreven. Men vindt het
dan te bewerkelijk en kostbaar om te vertalen. Ook krijgt
men medicamenten in grote verpakkingen en is men lui om de
bijsluiter erbij te leveren omdat dit kostbaar is.
Een geneesmiddel is een enkelvoudige of samengestelde
substantie, aangediend als hebbende therapeutische of
profylactische eigenschappen met betrekking tot ziekten bij
de mens of elke enkelvoudige of samengestelde substantie die
bij de mens kan worden gebruikt of aan de mens kan worden
toegediend om hetzij fysiologische functies te herstellen,
te verbeteren of te wijzigen door een farmacologisch,
immunologisch of metabolisch effect te bewerkstelligen,
hetzij om een medische diagnose te stellen. Veel klachten
verdwijnen spontaan en moeten niet met een medicament
behandeld worden. Sommige klachten zoals koorts en pijn zijn
de eerste tekens van een beginnend belangrijk
gezondheidsprobleem. Door medicamenten te geven kan je de
onderliggende ziekte soms tijdelijk verdoezelen. Dat kan
gevaarlijk zijn en de juiste diagnose bemoeilijken. In ons
land is het de taak van een apotheek om de informatie naar
het publiek over medicijnen en hun bijwerkingen goed te
verzorgen.
Helaas is het op onze markt zo dat derden zich ook
bezighouden met illegaal ingevoerde medicijnen. Dit vormt
een groot gevaar voor onze volksgezondheid. Een belangrijke
functie van de apotheek is tegenwoordig ook
medicatiebewaking. Het is belangrijk dat de apotheek een
goed overzicht heeft van alle middelen die door een bepaalde
patiënt worden gebruikt omdat dan problemen die kunnen
optreden bij het gelijktijdig innemen van verschillende
middelen, kunnen worden gesignaleerd. Ook is het voor de
apotheek belangrijk om enig inzicht te hebben in sommige
onderliggende aandoeningen (b.v maagzweren) die van grote
invloed kunnen zijn op de te kiezen medicatie in sommige
gevallen. Tenslotte is het belangrijk dat bekende
overgevoeligheden van de patiënt ook bij de apotheek bekend
zijn. De meeste apotheken gebruiken hiervoor speciaal
ontwikkelde computersystemen die vaak een zekere koppeling
hebben met de computersystemen van huisartsen.
De voorgeschreven medicatie wordt zo veel mogelijk thuis
toegediend. Wanneer dit toch in de opvang moet, dan is het
het veiligst om een doktersattest te vragen waarop de naam
van het medicament en de dosering staat vermeld. Als je een
medicament moet toedienen, zorg dan dat de volgende zaken
correct gebeuren: bewaring (lees altijd de bijsluiter),
tijdstip, hoeveelheid (de voorgeschreven dosis), manier van
toedienen en noteer elke toediening om te voorkomen dat het
medicament tweemaal wordt gegeven of wordt vergeten. Een
bijsluiter is een folder met informatie over een
geneesmiddel. Hij is wettelijk verplicht in bepaalde landen
en wordt bijvoorbeeld streng gecontroleerd door het College
ter Beoordeling van Geneesmiddelen in Nederland.
Pas als de tekst volledig, helder en gestaafd is met bewijzen
(wetenschappelijk onderzoek), mag een bijsluiter gedrukt en
verspreid worden. Hoewel veel bijsluiters worden getest op
leesbaarheid door een consumentenpanel, vinden veel mensen
dat de bijsluiter lastig te lezen is. Dit komt vooral door
alle medische termen die hierin genoemd worden. In Nederland
geeft het DGV, het Nederlands instituut voor verantwoord
medicijngebruik, daarom een tweejaarlijkse prijs voor 'De
beste bijsluiter' uit en kunnen medicijnengebruikers via
www.meldpuntmedicijnen.nl positieve of negatieve ervaringen
met bijsluiters melden. Een bijsluiter bevat in ieder geval
de volgende onderdelen: merknaam en stofnaam van het
geneesmiddel, sterkte van het geneesmiddel, eigenschappen
van het geneesmiddel (werking), indicaties, geschiktheid bij
zwangerschap en lactatie, bijwerkingen, interacties,
eventueel: speciale waarschuwingen en voorzorgen, dosering
en wijze van gebruik, en tenslotte de naam van de fabrikant
(en importeur) en tevens het adres van de fabrikant.
Doe nooit het volgende: experimenteren door bijvoorbeeld
de dosis te verdubbelen, een medicament voor volwassenen aan
een kind geven, een voorgeschreven medicament aan een ander
kind geven, ook al lijken de klachten dezelfde. Sommige
‘verboden’ medicamenten zoals hoestremmers aan jonge
kinderen geven. Bewaar de medicamenten achter slot op een
droge en koele plaats. Medicamenten die koel bewaard moeten
worden, plaats je het best in de koelkast, gescheiden van de
voedingswaren en in een gedeelte met een constante lage
temperatuur (dus niet in de deur). Een verpakking met
veiligheidsdop is aanbevolen. De voorraad geneesmiddelen
moet regelmatig worden nagekeken op vervaldatum en vervallen
producten moeten terug naar de apotheek en/of worden
vernietigd. In Suriname moeten wij veel en veel strenger
gaan optreden bij personen die medicamenten verstrekken
zonder bijsluiter. De regering en zeker het ministerie van
Volksgezondheid zal met wet- en regelgeving moeten komen om
dit desnoods af te dwingen.
|
