Suriname als
voorbeeld voor inrichting multiculturele Nederland
Paramaribo - Suriname kan een voorbeeld zijn voor
de inrichting van het multiculturele Nederland. Dat betoogde
hoogleraar Ruben Gowricharn in de eerste Rudolf van
Lier-lezing, die hij uitsprak in Leiden. Volgens Gowricharn
heeft Suriname bewezen dat verschillende etnische groepen
vreedzaam met elkaar kunnen samenleven zonder helemaal met
elkaar te versmelten.
Hoogleraar geschiedenis Gert Oostindie hield als referent
het publiek voor dat er stevige schaduwzijden zijn aan de
etnische scheiding van Suriname. Eén daarvan is de
onderhuidse spanning, die steeds op de loer ligt. "Ik heb
moeite met zijn analyse dat de plurale verdeeldheid geen
probleem is voor de ontwikkeling van het land.
Het is de achilleshiel van de samenleving." Ruben Gowricharn,
hoogleraar Multiculturele Cohesie en Transnationale
Vraagstukken aan de Universiteit van Tilbrug, ontkent niet
dat er spanningen kunnen ontstaan. Hij vindt toch dat
Suriname allereerst een vreedzame samenleving is: "De
bevolkingsgroepen laten elkaar in hun eigen waarde.
Spanningen heb je in elke samenleving, of het nou is tussen
godsdiensten, klassen of etnische groepen. Ze zijn ondanks
de spanningen in staat om op een vrij stabiele manier met
elkaar verder te gaan."
Sommige aanwezigen vonden dat Gowricharn de Hindostaanse
samenleving te veel ophemelde. "Ik heb de Hindostanen
gebruikt als model. Hetzelfde model kun je ook voor de
zwart-creoolse bevolkingsgroep gebruiken, die ook een
etniseringsproces heeft meegemaakt. En nu zie je het ook bij
de bosnegers."
De hoogleraar wijst assimilatie, het gedwongen samensmelten
van de bevolkingsgroepen, af. "Dan kom je aan hun
identiteit, aan hun eigenwaarde. Dan krijg je verzet en
spanningen." De gevolgen zijn volgens hem zichtbaar in
Guyana, het buurland van Suriname, waar de spanningen tot
uitbarsting zijn gekomen.
Het argument dat er zonder assimilatie geen natievorming is,
noemt Gowricharn een 'ouderwets Europees idee'. India is een
goed voorbeeld van een 'heterogene' natie. "Ook Europese
landen zijn heterogene landen geworden door de immigratie
van allochtonen. Toch blijven ze naties."
In Nederland wordt geprobeerd alle culturele verschillen
'plat te slaan', vindt Gowricharn. "Dat noem ik een
eczeemgevoel." Suriname heeft de vaardigheid om met
culturele verschillen samen te leven, aldus de hoogleraar.
Daarom is het land een voorbeeld voor andere landen: "Het is
een open samenleving. Maar er is ook een gezonde
onverschilligheid. In Nederland laten ze je niet met rust."
Rudolf van Lier
R.A.J. van Lier (1914-1987) was vanaf 1949 buitengewoon
hoogleraar in de Sociologie en Cultuurkunde van Suriname, de
Nederlandse Antillen en het Caribisch gebied in Leiden en
werd in 1955 hoogleraar Agrarische Sociologie voor de
Ontwikkelingslanden aan de Landbouwhogeschool Wageningen.
Hij is de auteur van Samenleving in een grensgebied (1949),
dat tot op de dag van vandaag als historisch standaardwerk
over Suriname geldt
Banner pagina
Bij overname Bron vermelding verplicht
/ Dagblad Suriname.
Om deze website te bekijken heeft u
Macromedia Flash player
7.0 of hoger nodig.
Indien uw browser geen scripting support, gelieve de
Java
software te downloaden.
