Nationaal
>
Onze helden in kaart
Geplaatst:
23/02/2008
Paramaribo -
‘Onze helden in kaart’, is een
deelproject van de uitgave van het geschrift over Anton de Kom. Deze
kaart bevat niet minder dan veertig opmerkelijke personen die als
helden gekenmerkt worden in de Surinaamse samenleving. Opmerkelijk
is dat aan de achterzijde van deze kaart de Surinaamse kaart is
opgenomen met plaatsnamen van personen die iets hebben betekend voor
Suriname en zijn ontwikkeling. Zo moet bijvoorbeeld de Julianatop
vernoemd worden naar de E. Brumatop.
Een ander voorbeeld is het Van Asch van
Wijckgebergte te vernoemen tot Anton de Komgebergte. Volgens Gerrit
Barron, die deze kaart heeft geredigeerd, is het doel om een
discussie op gang te brengen. ‘Het proces van dekolonisatie van de
Surinaamse natie gaat een nieuwe fase in met de dekolonisatie van de
kaart van Suriname’, vermeldt hij op zijn kaart. Daarmee tracht hij
te zeggen dat alhoewel Suriname meer dan 30 jaar onafhankelijk is,
dit niet is terug te zien op de landkaart. Volgens Barron kunnen de
Surinaamse persoonlijkheden letterlijk op de Surinaamse kaart
geplaatst worden door alle bergen, rivieren, soela’s en zwampen naar
echte Surinamers te noemen. Dit vernoemen duidt hij aan als een
nieuwe fase in ‘het proces van dekolonisatie van de Surinaamse
natie’ en wel middels de ‘dekolonisatie van de kaart van Suriname’.
Een tweede opmerkelijkheid is dat Barron wenst dat het proces van
vernoemen na brede maatschappelijke discussies, in 2015 een feit is.
Op de vraag van DBS hoe daadwerkelijk het doel te bereiken daar het
de staat is die bepaalt en deze kaarten maakt, zegt Barron het
volgende: ‘Wij zijn de staat en wij bepalen. Het is niet een of
ander politicus, die nota bene door het volk daar geplaatst is, die
besluiten moet nemen.’ Barron is van mening dat willen de Surinamers
wat bereiken, zij ervoor moeten zorgen dat er een debat op gang komt
en waarbij ideeën loskomen. ‘Zo alleen kan de regering gestuurd en
bijgestuurd worden. En zo heeft ook het volk zeggenschap en inbreng
in wat de staat besluit.’
Marijan Setrodikoro
▲
Boven