Nationaal
>
Nabestaanden delen hun verdriet
Geplaatst:
11/04/2008
Paramaribo -
Glenn Faria:
‘Robert was echt een diamantje’
‘Ik vind het heel erg omdat ik per toeval in Suriname was voor werk.
Ik ben er gewoon niet op voorbereid.’ Glenn vindt dit ongeluk het
ergst omdat het hele jonge mensen zijn die zijn verongelukt. Bij de
eerste berichtgeving interesseerde het Glenn niet direct, maar pas
toen hij Roberts vader zag, wist hij dat het echt was gebeurd. ‘Toen
pas zag ik hoe ernstig de situatie was.’
Glenn heeft een hele sterke band met de familie in Suriname. ‘Het
maakt niet uit of er een oceaan daar tussenin ligt. Hij was voor ons
echt een diamantje, in Nederland een soort voorbeeld voor de neefjes
en nichten omdat hij altijd al piloot wilde worden en hij heeft zijn
doel bereikt. Iemand als Robert neem je gewoon als voorbeeld vooral
voor jongens die van school gaan.’
Een laatste gezellig moment voor beide neven is vorige jaar geweest.
Zij hadden een innig gesprek gehad waar gegrapt werd dat Robert
privé-piloot zou worden.
Glenn die klaar was met het werk in Suriname, had gepland om alle
neven bij elkaar te halen en naar de Savanne te trekken om er
gezellige momenten te delen. ‘Maar ja, dit is heftig…’
De Nationale Rouwdag geeft aan Faria een soort van verzachting omdat
hij weet dat hij niet alleen lijdt, maar dat er ook anderen zijn die
de gevoelens met elkaar delen. ‘Nu kan een heel land op elkaar
leunen. Iedereen kent wel iemand en heeft een connectie, dus
iedereen voelt het.’
Foto: Robert Lackin
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Moeder Derrick Stjeward wacht op identificatie lijken
De moeder van Derrick Toekinem Stjeward is wachtende op de
identificatie van de lijken. Zij wenst niet te reageren omdat zij
niet weet of het inderdaad haar zoon betreft die is omgekomen. ‘Laat
het identificatieteam zijn werk goed doen.’ Op dit moment verwacht
moeder Stjeward alle begrip vanuit zowel de Surinaamse samenleving
als de media.
Tante Vredebeuk deelde haar gevoelens wel met DBS. ‘Derrick Stjeward
kende zijn plichten. Als je hem wat vroeg, stond hij altijd klaar om
te helpen. Ik ben vreselijk geschrokken toen het bericht mij ter ore
kwam.’ Met ongeloof heeft tante Vredebeuk het slechte bericht over
haar neefje laten bezinken. Haar verstand weet dat haar neefje is
omgekomen, maar haar hart en gevoelens willen maar niet geloven dat
zijn heengaan de realiteit is.
Het laatste leuke moment hebben tante en neefje gekend op een fijne
feestje waar zij spraken over een gezellige fuifje van zijn moeder.
‘Daarna hebben wij elkaar niet meer gesproken. Het is erg en triest.
Ik kan er niet over praten.’
Vanuit het werk is tante Vredebeuk naar de rouwzitting getrokken
omdat volgens haar haar aanwezigheid heel belangrijk is voor de
familie. ‘Hierdoor kan het leed verzacht worden. Zij zijn echt goed
voor mij en zijn echt mijn families.’ De Nationale Rouwdag heeft
wellicht wat verlichting gebracht in het leed. ‘Iedereen was er en
kon op elkaars schouders steun vinden. Je ziet dat Suriname echt een
is.’
--------------------------------------------------------------------------------------
Jurgen Kabenda:
‘Woensdag nog grapjes en game gespeeld’
Jurgen Kabenda heeft zijn neef Dwight Pinas bij de vliegramp kwijt
geraakt. Hij kan zijn heengaan nog steeds niet verwerken. ‘Voor mij
is het een shock geweest vooral omdat hij op zo een manier heen is
gegaan.’ Dwight Pinas heeft bij Kabenda thuis gewoond. Zij hebben
altijd alles samen gedaan. Woensdag hebben zij voor het laatst hun
gezellige momenten gedeeld. ‘We hebben nog enkele grapjes gemaakt en
hebben game gespeeld op mijn computer.’ Bij de eerste berichten
wilde Jurgen niet geloven dat ook zijn neef was verongelukt. Hij
begint nu wel langzaam aan te begrijpen dat ook zijn neefje Pinas
met wie hij heel veel leuke momenten gedeeld heeft, er vandaag niet
meer is. Ook de andere familieleden zijn ontdaan door het droevige
bericht. Zij hebben het zeer moeilijk met de gehele situatie om te
gaan.
Foto: Jurgen Kabenda die ook aanwezig was bij de rouwzitting
woensdag
--------------------------------------------------------------------------
Bisschop Steve Meye:
‘Ogen gericht houden op Jezus Christus die onze aller trooster is’
‘Het woord van God, de bijbel zegt in Esajas hoofdstuk 55 vers 8 en
9 dat de wegen van God niet onze wegen zijn en onze wegen niet Zijn
wegen zijn. Zijn wegen zijn veel hoger dan onze wegen en wanneer Hij
bepaalde dingen soms toelaat, dan begrijpen wij niet en vragen wij
ons zelf af waarom?, maar God heeft Zijn plan. Hij heeft Zijn doel
waarom Hij dingen toelaat en ik wil de families bemoedigen dat het
feit dat de Heer dit heeft toegelaten met een reden en een doel is
en laten zij sterkte putten uit het feit dat wat God doet is
welgedaan. Wat Hij doet is goed, Zijn weg is rein en heilig en als
wij ons hoofd opheffen, zegt de Bijbel in Psalm 121, naar de bergen
vanwaar zal onze hulpe komen en zegt de psalmist: onze hulp is van
de Here die hemel en aarde geschapen heeft. Het is God onze schepper
die ons de kracht geeft om door deze moeilijke periodes heen te
gaan. Ik wil de nabestaanden bemoedigen om hun ogen gericht te
houden op Jezus Christus die ons aller trooster is’, zijn de
bemoedigende woorden van Bisschop Steve Meye.
Samenstelling: Marijan Setrodikoro
▲
Boven
