Nationaal
>
Het leven zoals
het is
‘Ik leef nog!’
Geplaatst:
05/04/2008
Paramaribo - Toen
een binnenlandse vlucht van Blue Wing gisteren neerstortte, was het
hele land met stomheid geslagen. Negentien mensen lieten het leven
bij deze trieste gebeurtenis waarbij ik, stagiaire bij Dagblad
Suriname, door het oog van de naald ben gekropen:
Dinsdag
vertrok ik met een vlucht van Blue Wing naar Ralleighvallen voor een
trip van drie dagen. We stonden donderdagmiddag gepakt en gezakt te
wachten op het toestel dat ons terug naar de stad zou brengen toen
het verschrikkelijke nieuws ons bereikte via de radiozender in het
kamp van Stinasu. Het vliegtuig was onderweg naar de airstrip in
Raleighvallen fataal neergestort. De sfeer in de groep van 17 mensen
was meteen omgeslagen en ieder van ons werd stil. ‘We moeten er geen
doekjes om winden, we moeten jullie niet voor de gek houden’, zei de
gids. ‘Deze erge gebeurtenis heeft zich voorgedaan en we hopen op
jullie begrip en medeleven naar de nabestaanden toe.’ Niemand in de
groep zou immers anders hebben gereageerd op het nieuws. We begrepen
maar al te goed dat we door het oog van naald waren gekropen, want
wij hadden ook in dat toestel kunnen zitten.
Het lot heeft ons gered van de ramp. Het enige wat we konden doen
was wachten op een ander vliegtuig dat ons zou komen oppikken en in
stilte denken aan de onschuldige slachtoffers die zomaar het leven
werd ontnomen. Het toeval wilde dat er in de groep twee leden van
het cabinepersoneel en een piloot van Martinair aanwezig waren. Zij
probeerden meteen om de rest van de aangeslagen groepsleden af te
leiden zodoende ze een rustige vlucht naar de stad te geven. Toch
was het niet te onderkennen dat enkele mensen de schrik te pakken
hadden en met een klein hartje wachtten op de kist met bestemming
Paramaribo.
Het kan verkeren en voor je er erg in hebt kan je leven een totaal
andere wending krijgen. Wij hebben geluk gehad, maar anderen hebben
het daarom moeten bekopen. Veel sterkte aan alle nabestaanden en dat
de slachtoffers rust mogen vinden.
Leen Van Hemel
▲
Boven